WHO’S TAT GIRL?

Twee jaar geleden had ik een doelstelling. In een jaar tijd twintig mensen interviewen voor mijn website Fwajeur.nl. Vanwege mijn grote interesse voor journalistiek vond ik dat ik wel wat te oefenen had op het gebied van interviews. Daarnaast geloof ik dat iedereen wel een mooi verhaal in zich heeft en dat verdient naar mijn mening een podium. Natuurlijk bood mijn opleiding Media, Informatie & Communicatie de juiste theorie aan, maar het beste leer je in de praktijk.

Uiteindelijk werden het geen twintig interviews. Maar dat mocht niet baten. Ik vond het fijn om te oefenen. En fijn om het gesprek aan te gaan met mensen die in mijn ogen met iets bijzonders bezig waren op hun manier. Twee weken geleden startte ik mijn portrettenreeks WHO’S TAT GIRL? waarin ik op zoek ga naar meiden met een bijzondere tatoeage. Hierin geen doelstelling. Hierin geen ‘Ik ga dit aantal meiden interviewen binnen die en die periode’. Ik zie dit als vrij spelen voor mezelf en weer opnieuw kennis leren maken met het interviewen van mensen en het vertalen naar de lezer.

Vorige week maakte mijn lezers kennis met de 22-jarige Angela van der Werff die een tatoeage nam voor haar overleden neef. Vandaag op het menu de 21-jarige Skylarr Beek die geen genoeg kan krijgen van de Amerikaanse popster Prince.

Voel je vrij om er een klik op te werpen. WHO’S TAT GIRL? op Fwajeur.nl.

Als je het leuk vindt en dat digitaal wil bevestigen mag je een tikkie geven aan de like button op m’n Facebook. Tot dan!

Wanneer heb je voor het laatst met jezelf geflirt?

Hey jij daar. Ja jij. Wanneer heb jij nou eigenlijk voor het laatst geflirt met jezelf? Jezelf een kleine knipoog gegeven in de spiegel? Gezegd dat je haar leuk zit? Jezelf een tik op de billen gegeven wanneer niemand keek? Romantisch in bad gezeten met niemand minder dan jezelf? Wanneer was dat? En waarom vraag ik dit eigenlijk? Hoi, ik ben Naomi. En ik hou wel een beetje boel van flirten. Maar in de eerste plaats met jezelf.

2403877602_b666a50892_o

Terwijl ik laatst lekker een thee’tje zat te drinken met een vriendin op de bank bekende ik haar dat ik het gevoel had dat ik in een sleur met mezelf was geraakt. Ja, je hoort het goed ja. In een sleur in de relatie met mezelf. Ik vond mezelf op dat moment oprecht even geen gezellig persoon meer om in de buurt te zijn. En tsja, dat is toch een partij lastig als je het 24/7 met jezelf te doen hebt. Dus er stond eigenlijk wel het een en ander te gebeuren. Mezelf weer uit de sleur halen.

Heel vaak denken we bij het woordje ‘flirten’ aan andere mensen. Je stelt jezelf op een zo leuk mogelijke manier voor aan een ander. De valkuil zit hem daarin alleen dat je misschien jezelf te veel fixeert op de ander en automatisch minder op jezelf. Zullen we gewoon heel even de ander vergeten en heel even terug daar de basis. Naar onszelf. Even kijken hoe we weer met onszelf kunnen flirten. Mensen die het leuk voor zichzelf weten te maken zijn trouwens ook weer kneiter aantrekkelijk voor een ander. Win-win-situatie, nietwaar?

Ja oké, leuk Naomi. Maar cut the BS. (Dat is straattaal voor ‘niet zo lopen lullen, doe eens even lekker concreet ofzo’). Maar hoe flirt ik dan met mezelf? Dat antwoord kan ik je natuurlijk niet geven, je moet voor jezelf uitzoeken met welke technieken je jezelf weet te verleiden.  Maar het artikel 6 Ways To Become Incredibly Sexy inspireerde me wel. En ik kwam er ook achter dat heel veel dingen voor de hand lagen en dat je die soms onbewust al wel eens uitvoert.

3 Tips om meer met jezelf te flirten. Van mij. Voor jou. 

1. Kleed je ‘s ochtends aan voor jezelf. Niet voor een ander, niet voor je baas, niet voor je partner, niet voor je beste vriend(in). Gewoon voor jezelf. Het hoeft niet eens sexy te zijn. Maar als jij je er comfortabel in voelt, creëer je wel al een lekkere vibe voor jezelf. En koop verdorie even gewoon dat ene kledingstuk waar je al maanden op zit te azen. Ja, dat kost een beetje. Maar je krijgt het er in zelflobi voor terug.

2. Ga met jezelf op date. Voordat ik vond dat ik meer moest flirten met mezelf heb ik oprecht wel eens dates met mezelf ingepland. Niet omdat ik zo’n loner ben die geen vrienden heeft waardoor de selfdate eigenlijk geen vrije keus is maar gewoon een sneue bedoeling. Nee, ik kies er soms bewust voor om een dagje of middagje er op uit te gaan met mezelf. Even alleen maar de dingen doen die ik leuk vind zonder te moeten wachten op iemand qua afspreken of rekening te houden met andermans wensen qua eten of weet ik het wat. Lekker even naar een massagebank, of naar een hamam, of naar de bios, of in je eentje naar een fissa en zelf bepalen wanneer je naar huis gaat. En dan ook gewoon lekker je telefoon uitzetten en je puur op jezelf focussen. Dit laatste is wel een dingetje hoor. Tijdens een date vind je het ook a-relaxt als iemand continu op zijn of haar telefoon zit te kijken. Gun jezelf dan ook even die onverdeelde aandacht. Die Facebookmeldingen bestaan morgen ook nog. En je mist echt niks.

3. Kook een heerlijke maaltijd voor jezelf. Dat hoeft niet eens uitgebreid te zijn. Less is soms heus wel more. Veel mensen om me heen hoor ik er wel eens over dat ze het leuk vinden om te koken, maar vooral als het voor anderen is. Opzich niets mis mee en laat me weten wanneer je zin hebt om voor een ander te koken, want ik schuif graag bij je aan. Maar hoezo niet een keer voor jezelf koken? En neem er ook de tijd voor als je gaat eten. Nee, beter nog: Doe er twee keer langer over dan dat je normaal zou doen. Pak er een lekker wijntje bij en neem dat momentje voor jezelf. Gewoon, omdat je dat verdient.

Ik ben een groot voorstander van je thuis op je gemak voelen en jezelf lekker laten verslonzen. Maar soms mag je ook wel een beetje je best doen voor jezelf. Gewoon om die spanning een beetje hoog te houden. Dan wordt het flirten met anderen automatisch ook een stuk leuker. Oh en lees echt nog even de tips in het artikeltje 6 Ways To Become Incredibly Sexy. Nummer 4 vind ik ook wel een mooie.

Tot flirts!

Inspiration 5 – Websites

Oh wat is het wereldwijde interwebs fijn als er inspirerende sites te vinden zijn. Twee jaar geleden gooide ik hier nog wel eens een ‘Inspiration 5′ online waarbij ik vijf dingen deelde die mij inspireerden en activeerden. Nu is het alweer een tijdje geleden en vond ik het wel tijd voor een vierde sessie. Dit keer vijf websites waar de laatste tijd met enige regelmaat een klik op werp omdat er altijd wel iets fascinerends op te vinden is. Ben je er klaar voor? Komt-ie dan!

7787881458_ebda60dbaa_b

1. De Dromenfabriek

Lisa en Dennis bloggen namens hun eigen dromenfabriek. Met een achtergrond in beeld en vormgeving reizen zij de hele wereld over en nemen ze hun lezers mee op bijzondere avonturen. No worries, houd je jaloerse gevoel bij je want niet alles is rozengeur en manenschijn. Maar dat maakt het juist zo echt en fijn om te lezen. Ik kwam het fijne duo tegen op Instagram waar met enige regelmaat updates verschijnen van prachtige foto’s en veel te mooie teksten over hun tochten. Heb je zelf geen reisplannen in de nabije toekomst? Snack dan mee met de visuele versnaperingen en woorden van de Dromenfabriek.

www.dromen-fabriek.nl

2. Your Inspiration Blog

Mocht je wel eens de Happinez openslaan, je vergapen aan alle mooie foto’s en behoefte hebben aan meer dan kan ik je zeker de website van fotografe Mariët Mons aanraden. “Als ik ooit in de Happinez sta, dan stop ik ermee. Dan is m’n droom vervuld.” Ik was erbij, ze zei het echt. En natuurlijk meent ze het niet, want stoppen met fotograferen zal ze waarschijnlijk nooit. Terecht ook, want ze maakt prachtige portretten van zowel trouwende stelletjes als haar omgeving. Naast mooie plaatjes ook behoefte aan inhoud? Mariët vult haar blog regelmatig met dingen die haar inspireren. Dingen die aanstekelijkerwijs anderen inspireren. Your Inpiration Blog, ladies & gentlemen.

www.yourinspirationblog.nl

3. This Is Happening

Oprichtster Myrthe gelooft dat iedereen een positieve impact op de wereld kan hebben. Met haar blog wil ze deze boodschap dan ook uitdragen. Hier kom je voor diepgang, hier kom je voor een glimlach op je gezicht, hier kom je voor wat er echt gebeurt. Denk bijvoorbeeld aan een documentaire die laat zien wat er wél goed gaat in de wereld, denk aan een interview met meiden die van Amsterdam een Europese Sharing City willen maken, denk aan zoveel meer wereldse dingen. Ga kijken wat is happening. Ga.

www.thisishappening.nl

4. By Asha

Deze is voor je innerlijke zweefteef of voor als je je weer zorgen maakt om kleine dingen en je in zo’n onnozele vicieuze cirkel raakt. Deze is voor als je net even die rake woorden nodig hebt. Yogadocent en lifestyle coach Asha Hossain staat (bijna) elke dag klaar voor je met mooie wijsheden en jaloersmakende yogaposes. Iets met ‘trust the process’ en ‘leef in het nu’. Want basicly zijn dat echt de enige dingen die je kunt doen. Natuurlijk kun je je zorgen maken om morgen, om het verleden, om het heden, maar het zijn allemaal dingen die in de weg staan van daar waar het werkelijk om gaat en dat is leven in het moment. Asha doet me dat elke dag inzien. Ik kan er in elk geval geen genoeg van krijgen. Voor lesroosters en coachingsessies ga je naar haar blog. Voor je dagelijkse mindfulness ga je naar haar Instagram.

www.byasha.nl | www.instagram.com/by_asha

5. Mind Body Green

Als je net zo’n personal development junkie als ik ben, dan is Mind Body Green iets voor jou. Elke dag verschijnen er verschillende blogs met tips over voeding, sport, meditatie, slapen en zelfs…jawel… seks. Want dat hoort ook bij je gezondheid. Sjawel. Een echte personal development junkie leest het einde van deze zin niet eens en is allang aan het klikken geslagen op die website. Veel plezier!

www.mindbodygreen.com

Benieuwd naar de vorige Inspiration 5’s? Hier, hier en nog eens hier.

Laat je me ook even weten wat jouw favoriete inspiratieblog is?

Lana del Harry

Familie heb je niet voor het uitkiezen, maar als ik dat wel had zou ik deze dame zeker rekenen tot een ‘sister from another mister’. In de vijftien jaar tijd dat we elkaar kennen heeft onze relatie al honderden vormen gekend en er is zelfs een tijd geweest dat we elkaar drie jaar niet hebben gesproken, maar altijd als bij haar ben kom ik thuis en word ik weer herinnerd aan waar ik vandaan komt. Zo’n vriendschap die geen dikke frequentie van ontmoetingen behoeft om stand te houden. Dikke bisou voor haar.

Toen ik laatst Harry’s (zo noem ik haar) bank lag te bevuilen bedacht ik me dat ik m’n camera bij me had en wel klaar was met series kijken. We besloten er wat make-up op te gooien, de tuin in te gaan en foto’s te maken. De bloemenkrans is overigens haar creatie.

IMG_6963
IMG_6993

IMG_6980_bw

IMG_7034

En toen was het mijn beurt.

IMG_6998_bw

IMG_7006

Omdat het soms even leuk is om je gezicht onder te kladderen, bloemen in je haar te gooien en te spelen met de camera.

Fijn weekend!

 

New in town

Als een man je kan laten lachen als je zelf een beetje moody bent dan mag je dat toch wel een soort van charming noemen. Dat je er dan als 12-jarige uitziet terwijl je in feite dertig bent, dat neem ik dan maar even voor lief. John Mulaney is zo’n boef. Met zijn show ‘New in town’ wist ‘ie me meerdere keren aan het schaterlachen te krijgen, om maar niet te spreken over de slappe lach die er vele malen ontstond. Zelf is Mulaney niet zo ‘new in town’ en draait hij al enkele jaren mee in showbizzland onder andere als schrijver voor het televisieprogramma Saturday Night Live. Meet Mulaney.

Het was zo’n zondag waarbij ik uit lamlendigheid op de bank hing en toevallig bleef hangen bij Comedy Central. Mulaney had me meteen met zijn heerlijke manier van zelfspot en het op overdreven wijze brengen van anekdotes uit z’n jeugd. Bijvoorbeeld over hoe hij gepest werd vanwege zijn Aziatische afkomst. En dat terwijl hij niet eens Aziatisch is. Over hoe je nooit een overval met vrouwen zou kunnen plegen. Voornamelijk omdat een deel steeds zou wegglippen om te roddelen over de anderen. Over hoe iedereen altijd veel te gretig frietjes besteld. Alsof het een of ander stout avontuur is. Goed, de grappen navertellen is natuurlijk geen bal aan. Lekker kijken hieronder die hap. Misschien vind je het wat.

Ik denk wel dat Mulaney het type is dat echt hilarisch is om in een show te zien, maar je niet zou moeten hebben in je vriendengroep. Tenzij hij in het echte leven ook af en toe even ‘normaal’ kan doen. Denk ik wel trouwens. Een podium is ook maar een podium.

Is John Mulaney je ding? Of ken je nog een andere enigszins onbekende komediant die ik moet leren kennen? 

Sense of Ninja Turtle

Nee, ik ben geen beautyblogger. Ja, ik heb iets gekocht waar ik zelf heel enthousiast van word en dingen waar ik enthousiast van word, deel ik graag. Zo ben ik dan ook wel weer. Een paar weken terug merkte ik dat ik last had van extreem vermoeide ogen. Natuurlijk hebben we allemaal wel eens een walletje of twee, maar ik vond deze verschijning toch wel dramatisch. Na een durf-te-vragen-rondje op Twitter, kreeg ik het volgende product als tip. En man, ik zweer erbij. 

Sense of Ninja Turtle

‘Sense of Spa’
Het is een gel masker gekocht in meneer de Kruidvat en het kostte geloof ik maar iets van 2,95. In de categorie voor de prijs hoef je het al helemaal niet te laten. Je kunt hem op twee manieren gebruiken. Of je gebruikt hem om je gezwollen/vermoeide ogen te verminderen. Dan leg je hem van te voren even 10 minuten in de vriezer of een uur in de koelkast. Kies maar voor dat eerste. Scheelt wat tijd. En als je net zo vergeetachtig als ik ben: Zet een timer. Vervolgens laat je het masker dan op je ogen liggen tot het weer ongeveer je lichaamstemperatuur heeft.

Maar je kunt het masker dus ook gebruiken om je hoofdpijn te bestrijden. Lekker die paracetatroep laten liggen dus. Leg je maskertje dan in een bak met heet water. Overigens geen aanrader om het in kokend heet water te leggen. Het masker wordt dan echt bizar slap en raar en gaat stinken. Gewoon heet water uit de kraan dus. Dat maskertje lekker tien minuten op je ogen gooien en take a break, take a lil’ nap. 

Ninja Turtle

Een kleine waarschuwing wel: Niet raar opkijken wanneer je dit masker op hebt en je huisgenoten of je kat ineens mompelen dat je op een ninja turtle lijkt. Want het is zo. Met dit masker op lijk je op een ninja turtle. Aan jou de keuze of je je daarvoor schaamt of dat je het super cool vindt. (Hint: Ga voor het laatste!)

Kende jij dit masker al? Of heb je andere super handige tips voor vermoeide ogen/hoofdpijn? Laat het me weten. Vind ik leuk!

Less is more or is it truly a bore?

Mocht je je op een druilerige dinsdagmiddag net als ik af vragen waar het citaat ‘Less is more’ oorspronkelijk vandaan komt, dan verwijs ik je naar het 266 regel tellende gedicht van Robert Brownin. Over ‘Less is more’ gesproken. Minder regels had ook best gemogen. Ik heb dat gedicht overigens nog niet gelezen. Ben je mal. Dat mag jij lekker voor me doen mits je daar echt de behoefte aan hebt.

De beroemde uitspraak werd later overgenomen door ene Duits-Amerikaanse architect genaamd Ludwig Mies van der Rohe. Maar architect Robert Venturi was het dan weer niet heel erg eens met dit minimalistische principe en kwam met zijn variant: “Less is a bore”. Een levensfilosofie die prima past bij deze maatschappij waarbij we snakken naar meer, meer, meer. Maar hoe erg is minder, minder, minder nu eigenlijk?

Dit jaar verlangde ik ineens naar een grote schoonmaak. Ik had  naar mijn mening te veel boeken, te veel kleding, te veel notitieboekjes, te veel alles. Wat moest ik toch met al die spullen? Daarbij rekening houdende met het feit dat ik in drie jaar tijd zo’n vier keer verhuisd ben en ik herhaaldelijk dingen in m’n verhuisdozen tegenkwam waarbij regelmatig de woorden “HOE DAN?” vielen. Het was tijd voor minder. Ik nam de volgende vier stappen.

1. Klerezooi

In m’n vorige kamer had ik een belachelijk grote kledingkast. Met zo’n kast ga je er ook een beetje naar leven. Geen zin om een wasje te draaien? Koop je toch een nieuw shirt/broek/kledingstuk naar keuze. Als ik het zo achteraf opschrijf, schaam ik me er bijna voor. Want er zijn veel kledingstukken gekocht uit luiheid. En achteraf moet je alsnog de was doen, alleen dan met een hoop meer. Toen ik verhuisde naar mijn huidige kamer had ik ineens stukken minder ruimte. Een bescheiden kastje op formaatje koelkast en een schattig rekje van de IKEA. Tijd voor een flinke opruimbeurt. Alle kledingstukken die ik niet droeg bonjourde ik richting de kringloop, kledingcontainer of een vriendin. Of ik maakte er een heel bijzonder kussentje van. O ja, en deze belachelijk handige Facebookpagina. Want waarom weggooien als je er én iemand blij mee kunt maken én een prijsje aan kunt verdienen.

2. Boek ‘m

Eigenlijk zat ik bij deze stap wel een beetje een droom van mezelf in de weg. Ik wilde namelijk later in m’n droomappartement een wand vol met boeken. Als een soort thuisbibliotheek. Maar sommige boeken voelden een beetje als kledingstukken van tien jaar geleden. Ze pasten gewoon niet meer. Daarnaast las ik ze toch nooit echt meer en leek het me leuker om wederom een medemens er blij mee te maken. Ik besloot ze dus gewoon gratis en voor niets via Facebook en m’n blog weg te geven. Soit, de verzendkosten werden wel keurig betaald. Tilt een stuk lichter bij de mogelijk volgende verhuizing. ;)

3. Troep

Je weet waar ik het over heb. Ja, jij ja. Ik heb het over alle overige zooi wat je iedere verhuizing maar meesleept uit ellende. Troep waarvan je denkt dat je het later ooit op een dag ergens in de toekomst vast wel weer een keer zult gebruiken. Dat ene schattige mini-stofzuigertje voor je laptop bijvoorbeeld die je tijdens een dobbelspel met kerst kreeg. Of dat skateboard dat je een keer op straat vond. En dat je dan zeg maar helemaal niet kunt skaten, maar het wel van plan bent ooit op een dag. Allemaal weggooien die handel. Het ligt alleen maar in de weg en zorgt ervoor dat je herhaaldelijk aan het uitstellen bent. Maar dit is gewoon een tip voor mij. Als jij het ambieert om een thuismuseum te worden, hoor je mij niet klagen. Ik kom zelfs graag even langs. Laat me even je dagprijs weten en ik ben er. 

4. Keep it simple

En dan heb ik het over je interieur. Natuurlijk, over smaak valt te twisten. Maar ik heb gemerkt dat ik echt prima ga op zo basic mogelijk qua meubels en kleuren in m’n kamer. Geef mij maar wit en hout. In hout heb je sowieso veel variatie aan kleuren en je kunt altijd nog een keer iets leuks op je witte muur gooien. Dit is een hele persoonlijke tip en je zult merken dat er mensen wel echt opbloeien van wat meer chaos. Maar met al die chaos in mijn eigen hoofd, houd ik m’n omgeving liever clean. Dat wil overigens niet zeggen dat het altijd opgeruimd is. Geef me een paar dagen en heb de boel omgetoverd tot een rampgebied. Maar het is de gedachte die telt toch? En was er trouwens niet iets met dat opruimen en schoonmaken meditatief zou werken?

Zo. Opgeruimd staat netjes. Kan jij je herkennen in mijn drang naar minder? Ik ben eigenlijk wel benieuwd. Laat even een reactie achter en dan spreken we snel.

O ja, zo extreem als deze zes minimalisten ga ik het dus voorlopig even niet aanpakken. Hoe inspirerend het er ook allemaal uitziet.

Chai laat maar

IMG_6881

“Goedemiddag, kan ik wat voor u inschenken?”
“Goedemiddag. Ja, mag ik een chai latte?”
“Sorry, je moet me even helpen. Een chai…?”
“Latte.”
“Wat is dat?”
“Oh. Eh. Dat is een soort kruidenthee met wat opgeklopte melk. Soort van latte macchiato maar dan met thee.”
“Dus thee… met opgeklopte melk?”
“Ja.”
“Goed. Ik zal eens kijken wat ik ervan kan maken.”
- Denk hier nu even een wachtmuziekje in m’n hoofd bij terwijl ik geniet van het uitzicht op de zee-
“Kijk eens, alstublieft. Een chai latte.”

Goed. Zoals je op de foto kunt zien, kreeg ik dus geen chai latte zoals je hem normaal zou kennen. Wat ik wel voorgeschoteld kreeg was een uiterst interessante verschijning. Opgeklopte melk met daarin een theezakje. Voor wie goed is met kleine lettertjes ziet dat ik geen chai tea maar groente thee geserveerd kreeg. Mét opgeklopte melk. “Als het nergens naar smaakt, maak ik iets anders voor je hoor.” Ik bedank de beste man en herinner mezelf er even niet vies ben van een culinaire uitdaging. Nooit ‘bah’ roepen als je het nog niet geprobeerd hebt, zullen we maar zeggen. Wonder boven wonder smaakte het met een zakje suiker erin nog best lekker. Sterker nog, had er een snufje kaneel opgegooid en ik had patent gevraagd op een nieuw drankje.

Na m’n culinaire verrassing kreeg ik een appje van een kennis dat ‘ie ergens op Scheveningen op een dovenfestival was beland. Of ik ook kwam. Aangezien ik toch al lekker op het randje aan het leven was, leek me dat een prima plan. Eenmaal aangekomen op het festival merkte ik weinig verschil met een normaal festivalletje. Enige ding was dat de muziek zo kneiterhard stond dat een beetje gebarentaal me wel van pas zou kunnen komen. Om even iets te zeggen tegen de persoon naast je bijvoorbeeld. Waar ik dan weer wel even moest gniffelen was dat de leadsinger van een geheel horende band met de tekst ‘I see deaf people’ op z’n shirt rondliep. Na een paar optredens belandde ik op een soort surfdorp backstage. Uit lamlendingheid besloot ik een dak op te klimmen en wat foto’s te maken.

IMG_6899Tot zover mijn easy saturday. Hoe was die van jullie?

Wist je dat ik naar lachyoga?

Excuses voor de extreem flauwe titel. Ik kon het simpelweg niet laten. Daarom eigenlijk gewoon geen excuses. Goed, waar waren we gebleven? Ach ja, lachyoga. Vermoedelijk zit je nu met een frons op je bakkes omdat je je er even geen voorstelling bij kunt maken. Geeft niet. Ik had precies hetzelfde toen ik er voor het eerst over hoorde. Ik dacht namelijk aan een reeks van ingewikkelde yogaposes terwijl je een constante lach op je gezicht forceert. Maar lachyoga blijkt veel simpeler, veel leuker zelfs.

Ik heb me laten vertellen dat de oorsprong van lachyoga ligt bij een man die erachter kwam welke positieve effecten lachen op zowel je fysieke als mentale gezondheid heeft. Zo zou lachen de kans op ademhalingsstoornissen, stress en depressies verminderen. Voor wie nu hardop denkt ‘open deur’, zeker, maar in de tijd van die vent was het allemaal nog niet zo gewoon. Enfin, de man in kwestie dacht: “Als lachen nu zo gezond is, waarom ga ik dan niet elke ochtend een half uurtje voor werktijd met een groepje mensen lachen?” Hij verzamelde wat mensen in een park en ze besloten elkaar moppen te gaan vertellen om zo het lachen te stimuleren. 

Maar na een tijdje raakten de moppen op. Althans, er waren nog steeds wel moppen. Alleen die werden dan niet meer door iedereen zo grappig gevonden, soms zelfs racistisch of lichtelijk sadistisch. Dus hij besloot zich enkel op de activiteit lachen te richten. In het begin natuurlijk hartstikke onwennig, want je bent nu eenmaal gewend om te lachen pas als daar een aanleiding voor is. Maar wat nu als gewoon beginnen met lachen dé aanleiding is voor echt lachen? De man kwam erachter dat als je maar lang genoeg een lach simuleert je uiteindelijk vanzelf echt gaat lachen. En het mooie is: lachen werkt aanstekelijk. Dus op een gegeven moment ben je elkaar aan het aansteken met de slappe lach.

Je kunt je voorstellen dat de passanten erg nieuwsgierig werden naar dat lachende clubje mensen elk ochtend in het park. Steeds meer mensen haakten aan en inmiddels worden er overal op de wereld wel lachworkshops en weet ik het wat georganiseerd. Lachyoga is een heus begrip geworden.

Waarom ik nu een kleine digitale spreekbeurt geef over lachyoga? Omdat ik stiekem vind dat iedereen het op z’n minst één keer geprobeerd moet hebben. Of je nu al super lekker in je vel zit of wel even een goede slappe lach kunt gebruiken. Gewoon op je bucketlist pleuren die handel. Ikzelf gaf mezelf afgelopen mei een avondje lachyoga cadeau en ik ben fan. Je mag er op rekenen dat het eerste kwartier onwennig is en wellicht wat neppig aanvoelt, maar als je eenmaal gaat ben je haast niet meer te stoppen. Zie het als gratis drugs. Lachyoga is gratis drugs. There. I said it. 

Denk je ‘nah, laat maar zitten die ongein, niets voor mij’. Gemiste kans, maar even goede vrienden. Dan kijk je toch lekker deze filmpjes om anoniem te gniffelen achter dat mooie beeldscherm van je. Soort van zelfde effect, iets minder gêne:

De kunst van het nietsdoen

Eén keer in de zoveel maanden ben ik verdwaald. Niet in het bos ofzo, maar gewoon een beetje in mezelf. Sinds jongs af aan heb ik altijd van hot naar her gerend. Het ene project was nog niet voorbij of het volgende project werd alweer georganiseerd. Het hebben van een doel is iets wat ik altijd prettig heb gevonden. Volgens mij gaf ik mezelf op m’n elfde al het levensmotto “having a goal colours your life’. Het thema van het doel maakte dan meestal niet eens bijster veel uit. Maar zonder doel voel ik me een beetje verdwaald. Misschien herken je het wel. Je bent net klaar met een bepaald blok in je studie, je hebt ontslag genomen bij het ene baantje maar hebt nog even geen idee wat je daarna gaat doen. Je vermaakt je ondertussen met vrienden, met je hobby’s, je lacht wat af met de groenteboer (mocht je daarheen gaan). Maar iets is in je is onrustig.

Dolce far niente, my ass
Misschien herken je die onrustigheid wel, misschien ook niet en is het gewoon meer mijn ding. Er zijn Italianen die zweren bij ‘dolce far niente’, ook wel bekend als de kunst van het nietsdoen. Maar helemaal nietsdoen geeft ook geen voldoening. Ik denk dat sommige mensen daarom de meest vreemde – correctie – interessante hobby’s hebben. Want je moet toch iets. En ja, als je altijd een merkwaardige fascinatie hebt gehad voor tuinkabouters en je verveelt je tijdelijk even de pleures, waarom dan niet die dingen verzamelen. Dat je buurvrouw er tegenaan moet kijken, haar probleem. Ik geef je groot gelijk, kerel!

Vier maanden geleden zette ik mezelf even op de rem. Dat moest eigenlijk wel een beetje. Want m’n benzine was op. En zoals ze dat in de supermarktreclames zo prachtig verwoorden; op is toch wel een beetje stiekem op. Dus ik besloot werk en studie even te laten voor wat het is en ging slapen, wandelen, fotograferen, lezen, schrijven, mediteren, yogaën, zelfs tekenen. Heuse doodles ontstonden zich voor mijn ogen. Maar we zijn inmiddels vier maanden verder en ik voel me zo zen dat ik er bijna agressief van word. Ik ben helemaal naar de meditering. Dolce far niente, my ass!

Begrijp me niet verkeerd, het was heerlijk om even niets te moeten, met niemand anders dan mezelf rekening te houden, mijn eigen dag volledig naar smaak in te richten. Verveling kan heer-lijk zijn, maar ook zo vermoeiend als het verandert in zoeken. Dus ik zeg ‘doei vermoeiend’ en kom maar op met die nieuwe energie. Kom maar op met dat nieuwe project. En kom maar op met die leuke mensen. Ik ben er helemaal klaar voor. Om vervolgens te ‘dolce far niente’nen op m’n rustmomenten. Want als ik iets opnieuw heb geleerd het afgelopen jaar is dat het helemaal prima is om je kapot te vervelen. Alleen je moet niet overdrijven.