Iets

Omdat mijn lichaam maar loopt te zeuren ben ik uit pure radeloosheid in de tuin gaan liggen met een puzzelboekje. Dat het prachtig weer is, mag ik als een mooi cadeau zien. Over mijn keelontsteking kan ik dat helaas niet zeggen. Evenals m’n maag die ineens een streng deurbeleid hanteert over wat er wel en niet naar binnen mag. Wat is er mis met cous cous? Racist.

Processed with VSCOcam with f2 preset
Hoe dan ook. Ik sla m’n boekje open en zie dat ik nog niet klaar was met m’n laatste puzzel. Ik was namelijk nog op zoek naar ‘gene’, ‘spek’ en ‘iets’. Toegegeven, gene is me soms onbekend. Spek, need I say more? Yum. En iets… Ik ben wel redelijk op zoek naar iets ja nu. Maar als je me vraagt wat, zal ik je moeten teleurstellen met het onbevredigende antwoord dat men ook altijd klaar heeft op de vraag waarin ze geloven. Meer dan “iets, maar wat precies dat weet ik ook niet” lijk ik je nu niet te kunnen geven.

Ik begeef me de afgelopen maanden namelijk een beetje in limbo gezien ik wegens gezondheidsredenen niet kon en mocht werken. Iets wat echt goed tegen het aard van het beestje is. Volgens mij ben ik al sinds m’n veertiende bezig met randactiviteiten en klusjes. Als ze er niet waren? Dan verzon ik ze wel. Ondanks dat ik nu tijdelijk pro ben in niets doen, wordt het verlangen naar iets wel steeds groter. Gelukkig ben ik de maand juli zoet met drie opdrachten die ik grotendeels vanuit het bedje kan doen, waardoor ik me tot september weer even niet hoef druk te maken om m’n huilende bankrekening. Maar vanaf september wil ik weer langzaam iets.

Vooral iets met lachen, iets met natuur, iets met schrijven, iets met foto’s, iets met mensen die ik fijn vind, iets met lekker eten, iets met m’n fysieke conditie opbouwen en dan vind ik het wel weer even très bien.

Goed, waar was ik? Ach ja, m’n puzzel. Op zoek naar ‘iets’.
Waar ben jij naar op zoek?

 

Kiek eens aan

Hé hallo. Leuk dat je er bent! Waarschijnlijk zag je dit berichtje voorbij komen in je feed. Misschien heb je zelfs een e-mail gekregen om op de hoogte te blijven. Heftig. En dat terwijl er allemaal niet zo bijster veel gebeurt hier. Sterker nog, ik zag geloof ik net zo’n hooibaal voorbij komen met zo’n zoefgeluid. Net zoals in van die westerns, weet je wel.

Ik doe niet zo heel veel op het moment behalve wandelen, schrijven en foto’s maken. Sterker nog, ik ben verslaafd aan foto’s maken en deel dat graag. Mocht je dat willen zien dan wil ik je er niet van weerhouden mij te volgen op Instagram. Vind ik gezellig. Kan ik tegelijkertijd terug gluren. Ben ik dol op. Dit zijn mijn favoriete kiekjes.

10320414_10203256930936021_1896580355629668846_n

Na een lange dag geplaagd te worden door een sugar rush (zo gevoelig voor dat spul) besloot ik m’n overactiviteit in een goede daad om te zetten. Ik hielp wat vrienden mee met het organiseren van een fijne barbecue sessie in het park. Toen ik deze onbekende dame het water in zag lopen, vond ik daar wel een mooi plaatje in.

10246774_10203038744601499_2926767501685295341_n

Deze noem ik de verlegen auto van de buurman. Wilde niet helemaal op de foto.

Processed with VSCOcam with m5 preset
Ik speel een beetje vals want deze heb ik niet zelf gemaakt gezien ik de hoofdpersoon van de foto ben. Overigens lijkt dit heel zen, maar hier ging wijn aan vooraf. En het licht stond gewoon mooi.

Processed with VSCOcam with f2 preset

Nogmaals: Het licht stond zo mooi.

Processed with VSCOcam with c1 preset

Scheveningen was me er ook eentje.

10403754_1472270956341477_8806637839042605683_o

Toen ik er eenmaal achter kwam dat Dennis Storm meer deed dan alleen maar een beetje super leuke reisprogramma’s presenteren op televisie, kon ik het niet laten even langs te gaan en hem te interviewen. Bleek dat ‘ie een super leuke winkel in Den Haag had. Hier en hier lees je daar meer over.

1517717_10203231424098366_2031974854137193600_n

Deze hangt binnenkort op verzoek op canvas aan iemands muur. Dat vind ik heel leuk.

foto (15)

Kennis van me heeft een mooie stijl gaande en dat wilde ik maar al te graag vastleggen. Wilde hij ook. Kwam dat even mooi uit. Hij deed het goed voor de lens.

Processed with VSCOcam with c1 preset

Camera en kat deden staarwedstrijd. Kat knipperde en stak daarna tong uit. Camera won maar voelde zich wel een beetje geplaagd.

Processed with VSCOcam with b5 preset

Deze omdat het een hele mooie dag was met een hele mooie blauwe lucht. Maar hij werkte verdorie ook zo lekker in zwart-wit.

Processed with VSCOcam with f2 preset

En last but not least. Mocht je je afvragen wat deze creatie voorstelt: Men neme kleding die je niet meer draagt, een leuke plastic tas van bijvoorbeeld een fijne winkel als Flying Tiger en een paar nietjes en tadaaaa… een soort kussensachtige gadget voor je kekke interieur.

Goed. Meer op Instagram voor dit soort ongein. Tot daar!

De eerste dag

Als ‘s morgens het licht
door de gordijnen dringt
smelten je laatste dromen.

Er klinken geluiden
uit de achtertuinen
een buurman stapelt stenen
een rammelende kettingkast.

Het is vandaag de eerste dag
om met iets te beginnen
waar niemand aan begon.

- Fetze Pijlman

Girls Just Wanna Have Tattoos

Punt Tumblr punt com. Sinds een kleine twee maandjes verzamel ik de mooiste plaatjes van girls met tattoos. Niet dat ik zulke grote tattoos zou willen, maar ik vind het redelijk tof staan bij andere mensen. En stiekem wil ik er ooit nog eens een eigen fotoserie van maken. In de tussentijd, enjoy my Tumblr.

Zelfplagen, kusjes vragen

zelfplagen

“Als zelfmoord bestaat, dan bestaat zelfpesten ook.” Ik keek hem een paar seconden aan nadat hij dat had gezegd. Ik voelde een gevoel van ergernis opkomen. Hij keek even terug om te vervolgens zijn blik op zijn voeten te wenden. Aan de punt van zijn zool lag een stuk plastic. Het had iets weg van de dop van een permanent marker. Hij gaf het een flinke trap en negeerde het feit dat ik hem nog steeds aanstaarde. Het stukje plastic stuiterde even en viel daarna met een plof in de goot. Na een lange en ongemakkelijke stilte ging hij weer verder. “Toch is het zo,” vervolgde hij. “Zelfpesten. Ik denk echt dat het bestaat. Doen we het niet dagelijks, Vie? Aan onszelf vertellen dat we iets niet kunnen? Onszelf vertellen dat we die baan niet kunnen krijgen? Dat we…” Hij stopte even en leek te zoeken naar woorden. “Zelfpesten,” lachte ik, “Wat een idiote gedachte, Ben.” Hij haalde zijn rechterhand door zijn haar en keek me met een spottende blik aan. Alsof ik gek was en hij gelijk had. Ik had er een hekel aan als hij dat deed. En het erge was dat hij misschien wel gelijk had. Deze keer. “Nou? Het is toch zo? Kom op, Vie, je gaat me niet vertellen dat je er niet nu op dit moment mee bezig bent.” Hij was inmiddels recht voor mijn neus gaan staan en liet zijn warme hand in de mijne vallen. Ik sloot mijn ogen. Zijn andere hand wreef even over mijn hoofd en schoof mijn haren achter mijn oor. Ik ademde diep in. Zijn hoofd kwam nog dichterbij, totdat zijn lippen tegen mijn oor rustten. Ik legde mijn hand op zijn borst. Om hem weg te duwen. Om zijn hartslag te voelen. Ik wist het niet meer zeker. “Zelfplagen, kusjes vragen?” Zijn stem klonk hees in mijn oor. Zijn zin kietelde na. Ik draaide mijn gezicht naar het zijne en opende mijn ogen. Het plafond. Ik was wakker geworden. Zelfplagen…

Wordt vervolgd. Ooit.

Inspiration 5 (III)

Op deze mooie eerste dag van de maand wederom een Inspiration 5 om het weekend in te luiden. Cheers!

Het lijkt een eindeloze discussie tegenwoordig: Hebben we dat papiertje nog wel nodig? Sinds grote voorbeelden als Steve Jobs, Richard Branson, Mark Zuckenberg en Oprah Winfrey ons bewezen hebben dat we geen diploma nodig hebben om het te maken. Wat ‘het’ dan ook mag zijn. Een inspirerend filmpje.

“Good morning!”, “Have a good day!” en “I love you!” Drie woorden waar je je dag absoluut mee wilt starten. De 88-jarige Johnny Barnes – ook wel bekend als Mr. Happy Man – offert elke ochtend zes uurtjes van zijn tijd op om zijn medemens een fijne dag te wensen. Wat een schatje! Is die vent te adopteren?

workisnotajobRuim een jaar geleden belandde ik op de pagina van workisnotajob. Oprichter Catharina Bruns was de negen tot vijf mentaliteit zat en vond dat het leven te kort was om iets te doen wat je niet leuk vindt. “Een droombaan bestaat. Je moet ‘m alleen wel zelf creëren.” De website staat vol met leuke quotes en mooie graphics eromheen. Mijn favorieten? Deze, deze en deze.

TED Talks zijn altijd bijzonder om naar te kijken. Ook deze vind ik weer een pareltje. ‘Before I die’.

ConfettiHannaBervoets

En ik sluit af met een quote uit de column in het Volkskrant Magazine. Fijn weekend!

Eerder:

Inspiration 5
Inspiration 5 (II)

90 minuten met… Javier Guzman

javier guzman

Tot op vorige week had ik hem nog maar één keer live mogen bewonderen. Javier Guzman. Destijds in de Melkweg toen hij een try-out gaf op het Amsterdam Comedy Festival. Inmiddels alweer vijf jaar geleden. Ik zal ongetwijfeld niks hebben gesnapt van zijn grappen, maar lachen deed ik. En hard! Voornamelijk om zijn grofheid en zijn geschreeuw. En het feit dat hij na het applaus te hebben ontvangen over het snoertje van de microfoon struikelde. En toen was daar 24 uur met…

Eén van de weinige programma’s die mij laten inzien dat er nog wel goede televisie wordt gemaakt. Wilfried de Jong in een kamer met een BN’er. Vorige week vrijdag was dat niemand minder dan de ex-verslaafde Javier Guzman. Het gesprek – voor zo ver je drie kwartier televisie ‘een gesprek’ kan noemen, had iets heel puurs en oprechts. Javier was open. Wilfried deed met hem mee en was stil op de juiste momenten.  Ik denk de kracht van een goed interview hem soms zit in een mooie balans tussen het stellen van de juiste vragen en het luisteren naar de antwoorden. En die balans was er.

24uurmetjavierguzman

Na vijfenveertig minuten Guzman versus De Jong vond ik dat het weer eens tijd werd om een show te zien van Javier. Een dag later zat ik in het Betty Asfalt Theater in Amsterdam. Lichten uit, muziek aan, Javier op. Applaus. Hij had het publiek meteen. Beginnend over hoe hij zich voelde als een fles die in een flessenautomaat werd geworpen. Hoe hij zich anders voelde dan de rest, maar daar tegenwoordig helemaal oké mee was. Dat hij in plaats van een normaal spiekbriefje af en toe op zijn iPad keek. Lekker 2.0. Alles in een grappig jasje. Iedereen kon erom lachen. Behalve een 15-jarige puber vooraan die ze waarschijnlijk niet allemaal op een rijtje had. Na een paar misplaatste grappen – tsja, het blijft Javier Guzman – liep de jongen met moeder en stiefvader de zaal uit. Om voordat de deur werd dichtgesmeten er nog even een “klootzak!” achteraan te gooien. Auch.

“Ehm… tsja. Als er nog mensen achterin de zaal denken ‘goh, wat een kutplek heb ik eigenlijk’: hier vooraan zijn nu wat plekken vrij.” En hij was weer terug. Delirium II. Waar hij in zijn vorige voorstellingen inspiratie haalde uit zijn alchoholverslaving mochten wij het deze keer met een verslavingstrauma extra doen: coke. Bebloede zakdoekjes, vieze appartementen en zoeken naar kleingeld waren de hoofdzaken binnen dit thema.

Al met al heb ik gelachen. Javier was gevat en met die altijd kritische blik op de maatschappij zette hij ons allemaal weer even op scherp. Hadden we geen coke bij nodig.

Ik kan iedereen aanraden een try-out bij te wonen. Wel even een huishoudelijke mededeling: Wil je niet dat Javier met een bijdehante kop aan je vraagt of je iets met toneel of theater doet, haal dan je poten van z’n podium af. Namens hem bij voorbaat dank.

Beeld: Lenny Oosterwijk

Tip: Boekenfestijn

boekenfestijn

De eerste keer dat ik iets las over dit fenomeen was ergens op een blog. Wiens blog weet ik niet meer. Maakt ook verder niet uit en doet er niet toe. Maar ik werd verdomd enthousiast toen ik las over de aanschaf van literaire hoogstandjes met een korting van soms wel 90%. Je leest het goed, ja. Dus het eerste wat ik in mijn nieuwe agenda noteerde, was dan ook hét boekenfestijn.

Aankomend weekend gooit Ahoy Rotterdam dan eindelijk haar deuren open voor de woordgeile medemens. Van 31 januari tot en met 3 februari is het pakken wat je pakken kunt. Om jezelf dan vervolgens een jaar lang te ‘straffen’ met bed- en boekarrest. Oh en smoesje om niet te komen minder: toegang is gratis!

Liken die handel en erbij zijn met je literaire harsens.